ρευματισμοί
  • Αγκινάρα

    Οικογένεια: Σύνθετα Ιστορία: Η Αγκινάρα φύτρωνε αρχικά (δεν υπάρχουν πηγές καλλιέργειας) στην Αιθιοπία. Κατόπιν πέρασε στην Αίγυπτο και από τους Αιγύπτιους τη παρέλαβαν οι Εβραίοι. Ύστερα εμφανίστηκε στη Σικελία, τη Τοσκάνη κι αλλού και αργότερα στην Ελλάδα. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η Αγκινάρα είναι όχι μόνο ένα εξαιρετικό λαχανικό (για τις διαιτητικές του ιδιότητες), αλλά και ένα πολύτιμο φάρμακο. Τα συστατικά της αγκινάρας και ιδιαίτερα όσα περιέχονται στη ρίζα, τα φύλλα και τα κοτσάνια, είναι χολαγωγά και διουρητικά, ενώ έχουν και την εξαιρετική ιδιότητα να μειώνουν τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Εξαιρετικά είναι επίσης τα αποτελέσματα της ως φάρμακο κατά…

  • Βαλσαμόχορτο

    Οικογένεια: Υπερικίδες Ιστορία: Το Βάλσαμο, γνωστό από την εποχή του Διοσκουρίδη, έπαιξε σημαντικό ρόλο στις δεισιδαιμονίες του Μεσαίωνα, καθώς πίστευαν τότε ότι είχε τη δύναμη να διώχνει τους δαίμονες. Τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού άλλωστε γνώριζαν, εκτός από τους Ιταλούς που ασχολήθηκαν πολύ μ᾽ αυτό, οι Άραβες και οι Πέρσες. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Το Βάλσαμο είναι πολύ γνωστό ως κατεξοχή φάρμακο που γιατρεύει τις πληγές. Θεωρείται φάρμακο για τις νευραλγίες και τη κατάθλιψη, ιδίως κατά την εμμηνόπαυση. Είναι ακόμη διουρητικό και αιμοστατικό κατά των θρομβώσεων και κατά των ελωδών πυρετών, καθώς και αποχρεμπτικό. Επιπλέον, θεωρείται χρήσιμο κατά του χρόνιου κατάρρου, της…

  • Λυκοπόδιο

    Οικογένεια: Λυκοποδιίδες Ιστορία: Πρόκειται για το θρυλικό «αλεύρι» του σοφού Δρουίδη των Κελτών και για τη «μαγική» σκόνη που έφτιαχναν από τους σπόρους του φυτού και έριχναν στη φωτιά οι ιερείς της λίθινης εποχής, ενώ τη χρησιμοποιούσαν ακόμα και οι θιασάρχες του δεκάτου ενάτου αιώνα για να εντυπωσιάσουν το κοινό τους. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Το έγχυμα του Λυκοπόδιου συστήνεται σε ρευματισμούς και παραμορφωτική αρθρίτιδα, χρόνια δυσκοιλιότητα και αιμορροίδες. Το Λυκοπόδιο δεν το βράζουμε αλλά ρίχνουμε βραστό νερό στο βότανο (έγχυμα). Είναι ωφέλιμο στα προβλήματα του ουροποιητικού και γεννητικού συστήματος, στις πέτρες και το κολικό του νεφρού, τις φλεγμονές και σκληρύνσεις των…

  • Μπουράντζα

    Οικογένεια: Βοραγινίδες Ιστορία: Ο ρωμαίος Πλίνιος ονόμαζε τη Μποράντζα ως βόραγο το ευφρόσυνο. Η ονομασία του αυτή επήλθε όταν βρήκε ότι το βότανο έδιωχνε τη μελαγχολία και έκανε τον άνθρωπο πιο χαρούμενο. Για αυτό μούσκευε τα φύλλα και τα λουλούδια μέσα στο κρασί. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η Μποράντζα χρησιμοποιείται κατά των πυρετών, των παθήσεων της χολής, ως αντιβηχικό, καθώς και εναντίον των πνευμονικών κατάρρων, της πνευμονίας, των οξέων ρευματισμών, της ιλαράς, της οστρακιάς και της ευλογιάς. Βάση Γνώσης: Σωστή Χρήση των Βοτάνων

  • Τίλιο ή Φλαμούρι

    Οικογένεια: Τιλιίδες Ιστορία: Η φλαμουριά ή φιλύρα είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται μια νύμφη με το όνομα Φιλύρα, η οποία αφού απήχθηκε από τον Κρόνο, γέννησε τον κένταυρο Χείρωνα. Η Φιλύρα, όταν πικραμένη ζήτησε από τους θεούς να μην την αφήσουν θνητή, αυτοί τη μεταμόρφωσαν στο δένδρο φιλύρα (φλαμουριά). Θεραπευτικές Ιδιότητες: Σε εσωτερική χρήση χρησιμοποιείται το αφέψημα ή το έγχυμα των φύλλων και των ανθέων της φλαμουριάς, καθώς και των καρπών της. Είναι αντιβηχικό, σπασμολυτικό, εφιδρωτικό, καταπραυντικό σε ημικρανίες, νευρικούς εμετούς, νευρασθένειες, υστερίες και ως ελαφρά υπνωτικό. Είναι χολαγωγικό και κατά της ισχυαλγίας, της αρτηριοσκλήρωσης και…

  • Τσουκνίδα

    Οικογένεια: Ουρτικίδες Ιστορία: Οι φαρμακευτικές ιδιότητες της Τσουκνίδας είναι γνωστές από την αρχαιότητα, μολονότι στις παλιότερες εποχές, οι πολύτιμες ιδιότητες της ήταν σχετικά άγνωστες. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Το φυτό είναι σπασμολυτικό στις περιπτώσεις ρευματισμών και ισχυαλγίας, εκτείνει τη κυκλοφορία του αίματος και δρα θεραπευτικά στις περιπτώσεις παραλύσεων. Θεωρείται φυτό αφροδισιακό, αιμοστατικό, αντιαναιμικό, αντιδιαβητικό, διουρητικό, καθαρτικό και γαλακτόνο. Παράλληλα επιδρά θεραπευτικά στα κοψίματα, είναι κατά της αρθρίτιδας διαλύοντας το ουρικό οξύ και συστήνεται κατά των ρευματισμών, της υδρωπικίας, της παχυσαρκίας και της νεφρολιθίασης. Είναι χρήσιμο κατά των κοινών εξανθημάτων, των παθήσεων της ουροδόχου κύστης και της ισχιαλγίας, καθώς και κατά της κράμπας…