σπασμολυτικο
  • Αψιθιά

    Οικογένεια: Σὐνθετα Ιστορία: Η Αψιθιά είναι ένα από τα πιο παλιά γνωστά φαρμακευτικά φυτά. Από την αρχαιότητα τη χρησιμοποιούσαν στη θεραπευτική. Ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσε σε σκόνη, ενώ η θεά Άρτεμη της έδωσε το όνομά της, σε αναγνώριση των πολύτιμων ιδιοτήτων της. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η Αψιθιά είναι εξαιρετικό πικρό χωνευτικό και τονωτικό φυτό και η σύνθεση του, του δίνει ιδιότητες βαλσαμώδεις, αποχρεμπτικές και σπασμολυτικές(άσθμα, κοκίτης). Είναι ελαφρά αντιπυρετική, αντισηπτική, διουρητική, εμμηναγωγή και ανθελμινθική. Είναι ακόμα ένα από τα καλύτερα τονωτικά του στομαχιού, εναντίον της δυσπεψίας, της γαστραλγίας και των ανεπαρκειών του ήπατος. Γενικά το φυτό, σε μέτριες δόσεις, ερεθίζει το…

  • Δίκταμο

    Οικογένεια: Χειλανθή Ιστορία: Ο Δίκταμος ήταν γνωστός από την αρχαιότητα και θεωρούνταν πανάκεια σε πολλές παθήσεις καθώς και στην επούλωση των τραυμάτων. Ήταν αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη, γιατί πίστευαν ότι διευκολύνει το τοκετό, για αυτό και η θεά παριστάνονταν στα αγάλματα στεφανωμένη με κλαδιά δίκταμου. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Ο Δίκταμος είναι φυτό τονωτικό και διεγερτικό του πεπτικού συστήματος, σπασμολυτικό, στυπτικό, επουλωτικό, καταπραυντικό των πόνων του στομαχιού και των εντέρων. Είναι ακόμη διουρητικό, χολαγωγικό, εμμηναγωγό, καταπολεμά τις αμοιβάδες, καταπραύνει το πονοκέφαλο και το πονόδοντο. Ευεργετικό σε περιπτώσεις νευρικών διαταραχών, στο σκορβούτο και σε διαλείποντες πυρετούς. Βάση Γνώσης: Σωστή Χρήση των Βοτάνων

  • Ευκάλυπτος

    Οικογένεια: Μυρτίδες Ιστορία: Η καλλιέργεια του διαδόθηκε από το 18ο αιώνα στις παραμεσόγειες χώρες και από το 19ο αιώνα σε όλη την Ευρώπη, όπου καλλιεργούνται περί τα 15 είδη. Διαπιστώθηκε ότι στις ελώδεις περιοχές που φυτεύοταν, περιοριζόταν και η ελονοσία. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Ο Ευκάλυπτος έχει δράση αντισηπτική, σπασμολυτική, αντιπυρετική. Χρησιμοποιείται για τις φλεγμονές του αναπνευστικού, το βήχα, το πονόλαιμο, το άσθμα. Ακόμη διεγείρει το στομάχι, είναι ορεκτικό και χωνευτικό. Σε εξωτερική χρήση είναι απολυμαντικό, αποσμητικό, εντομοκτόνο, επουλωτικό των πληγών και των ελκών, των ελαφρών εγκαυμάτων και τις πυόρροιας. Οι αντιβιοτικές του ιδιότητες το κάνουν χρήσιμο για όλες τις μολύνσεις του…

  • Λεβάντα

    Οικογένεια: Χειλανθή Ιστορία: Στα αρχαία χρόνια, τη λεβάντα τη χρησιμοποιούσαν κυριώς σε εντριβές, στις περιπτώσεις δερματικών παθήσεων, ενώ οι Ρωμαίοι τη πρόσθεταν στο νερό του μπάνιου. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η Λεβάντα θεωρείται ένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για εγκαύματα και τσιμπήματα. Έχει εξαιρετικά αντιμικροβιακή δράση, εξουδετερώνει το στρεπτόκοκκο και το πνευμονιόκοκκο ενώ είναι αποτελεσματική κατά της διφθερίτιδας και του τύφου. Η Λεβάντα είναι τονωτική και σπασμολυτική, τόσο με τη μυρωδιά της όσο και με εντριβή κατά του άταχτου βήχα, του άσθματος, του κοκίτη, της γρίπης, της λαρυγγίτιδας. Είναι ακόμα δυναμωτική, διουρητική και ηρεμιστική ή ελαφρά υπνωτική σε μεγαλύτερες δόσεις. Επιπλέον…

  • Μέντα

    Οικογένεια: Χειλανθή (Labiatae) Ιστορία: Η Μέντα χρησιμοποιούνταν από τους Αρχαίους Αιγύπτιους και τους Εβραίους. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Από τα συστατικά του αιθέριου έλαιου της μέντας της πιπερώδους, η μεντόλη είναι αρωματική και δροσιστική και η μεντόνη (που είναι κετόνη) είναι ακόμα πιο ισχυρή. Γενικά, η μέντα είναι σπασμολυτική, αντιφυσητική, χολαγωγή, τονωτική, διεγερτική και σε μεγάλη δόση, αφροδισιακή. Ακόμα η Μέντα η πιπερώδης είναι φυτό χωνευτικό, τονώνει τη παραγωγή της χολής και τη λειτουργία του συκωτιού, θεωρείται φυτό κατά της ασφυξίας και χρησιμοποιείται κατά του κατάρρου και της μητραλγίας, κατά της δυσμηνόρροιας και κατά των σκουληκιών και ακόμη κατά της γρίπης και…

  • Τίλιο ή Φλαμούρι

    Οικογένεια: Τιλιίδες Ιστορία: Η φλαμουριά ή φιλύρα είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται μια νύμφη με το όνομα Φιλύρα, η οποία αφού απήχθηκε από τον Κρόνο, γέννησε τον κένταυρο Χείρωνα. Η Φιλύρα, όταν πικραμένη ζήτησε από τους θεούς να μην την αφήσουν θνητή, αυτοί τη μεταμόρφωσαν στο δένδρο φιλύρα (φλαμουριά). Θεραπευτικές Ιδιότητες: Σε εσωτερική χρήση χρησιμοποιείται το αφέψημα ή το έγχυμα των φύλλων και των ανθέων της φλαμουριάς, καθώς και των καρπών της. Είναι αντιβηχικό, σπασμολυτικό, εφιδρωτικό, καταπραυντικό σε ημικρανίες, νευρικούς εμετούς, νευρασθένειες, υστερίες και ως ελαφρά υπνωτικό. Είναι χολαγωγικό και κατά της ισχυαλγίας, της αρτηριοσκλήρωσης και…

  • Τσουκνίδα

    Οικογένεια: Ουρτικίδες Ιστορία: Οι φαρμακευτικές ιδιότητες της Τσουκνίδας είναι γνωστές από την αρχαιότητα, μολονότι στις παλιότερες εποχές, οι πολύτιμες ιδιότητες της ήταν σχετικά άγνωστες. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Το φυτό είναι σπασμολυτικό στις περιπτώσεις ρευματισμών και ισχυαλγίας, εκτείνει τη κυκλοφορία του αίματος και δρα θεραπευτικά στις περιπτώσεις παραλύσεων. Θεωρείται φυτό αφροδισιακό, αιμοστατικό, αντιαναιμικό, αντιδιαβητικό, διουρητικό, καθαρτικό και γαλακτόνο. Παράλληλα επιδρά θεραπευτικά στα κοψίματα, είναι κατά της αρθρίτιδας διαλύοντας το ουρικό οξύ και συστήνεται κατά των ρευματισμών, της υδρωπικίας, της παχυσαρκίας και της νεφρολιθίασης. Είναι χρήσιμο κατά των κοινών εξανθημάτων, των παθήσεων της ουροδόχου κύστης και της ισχιαλγίας, καθώς και κατά της κράμπας…

  • Φασκόμηλο

    Οικογένεια: Χειλανθή Ιστορία: Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έδιναν στις γυναίκες να πίνουν φασκόμηλο, για να τις κάνουν γόνιμες. Οι Άραβες έλεγαν τη χαρακτηριστική φράση: Πως μπορεία ο άνθρωπος να πεθάνει, όταν έχει στο κήπο του φασκόμηλο; Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η πιο χαρακτηριστική ιδιότητα του φασκόμηλου είναι ότι παρεμποδίζει την εφίδρωση. Η δράση αυτή αρχίζει 2 ώρες μετά τη πρόσληψη του αψεφήματος και μπορεί να κρατήσει για πολλές ώρες. Επιπλέον, σταματά τη παραγωγή γάλακτος, είναι αντιφυσητικό, σπασμολυτικό, τονωτικό, αντιδιαρροικό και έχει οιστρογόνο επίδραση. Ως στυπτικό, διεγερτικό και τονωτικό, είναι ίσως το καλύτερο από όλα τα άλλα…