τονωτικο
  • Αγκινάρα

    Οικογένεια: Σύνθετα Ιστορία: Η Αγκινάρα φύτρωνε αρχικά (δεν υπάρχουν πηγές καλλιέργειας) στην Αιθιοπία. Κατόπιν πέρασε στην Αίγυπτο και από τους Αιγύπτιους τη παρέλαβαν οι Εβραίοι. Ύστερα εμφανίστηκε στη Σικελία, τη Τοσκάνη κι αλλού και αργότερα στην Ελλάδα. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η Αγκινάρα είναι όχι μόνο ένα εξαιρετικό λαχανικό (για τις διαιτητικές του ιδιότητες), αλλά και ένα πολύτιμο φάρμακο. Τα συστατικά της αγκινάρας και ιδιαίτερα όσα περιέχονται στη ρίζα, τα φύλλα και τα κοτσάνια, είναι χολαγωγά και διουρητικά, ενώ έχουν και την εξαιρετική ιδιότητα να μειώνουν τη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Εξαιρετικά είναι επίσης τα αποτελέσματα της ως φάρμακο κατά…

  • Αψιθιά

    Οικογένεια: Σὐνθετα Ιστορία: Η Αψιθιά είναι ένα από τα πιο παλιά γνωστά φαρμακευτικά φυτά. Από την αρχαιότητα τη χρησιμοποιούσαν στη θεραπευτική. Ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσε σε σκόνη, ενώ η θεά Άρτεμη της έδωσε το όνομά της, σε αναγνώριση των πολύτιμων ιδιοτήτων της. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η Αψιθιά είναι εξαιρετικό πικρό χωνευτικό και τονωτικό φυτό και η σύνθεση του, του δίνει ιδιότητες βαλσαμώδεις, αποχρεμπτικές και σπασμολυτικές(άσθμα, κοκίτης). Είναι ελαφρά αντιπυρετική, αντισηπτική, διουρητική, εμμηναγωγή και ανθελμινθική. Είναι ακόμα ένα από τα καλύτερα τονωτικά του στομαχιού, εναντίον της δυσπεψίας, της γαστραλγίας και των ανεπαρκειών του ήπατος. Γενικά το φυτό, σε μέτριες δόσεις, ερεθίζει το…

  • Δίκταμο

    Οικογένεια: Χειλανθή Ιστορία: Ο Δίκταμος ήταν γνωστός από την αρχαιότητα και θεωρούνταν πανάκεια σε πολλές παθήσεις καθώς και στην επούλωση των τραυμάτων. Ήταν αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη, γιατί πίστευαν ότι διευκολύνει το τοκετό, για αυτό και η θεά παριστάνονταν στα αγάλματα στεφανωμένη με κλαδιά δίκταμου. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Ο Δίκταμος είναι φυτό τονωτικό και διεγερτικό του πεπτικού συστήματος, σπασμολυτικό, στυπτικό, επουλωτικό, καταπραυντικό των πόνων του στομαχιού και των εντέρων. Είναι ακόμη διουρητικό, χολαγωγικό, εμμηναγωγό, καταπολεμά τις αμοιβάδες, καταπραύνει το πονοκέφαλο και το πονόδοντο. Ευεργετικό σε περιπτώσεις νευρικών διαταραχών, στο σκορβούτο και σε διαλείποντες πυρετούς. Βάση Γνώσης: Σωστή Χρήση των Βοτάνων

  • Κράταιγος

    Οικογένεια: Ροδίδες Ιστορία: Η θεραπευτική ιδιότητα του Κράταιγου διαπιστώθηκε μόλις κατά το τέλος του 19ου αιώνα, από Αμερικανούς ιατρούς. Πάντως και ο Διοσκουρίδης το 1ο μ.Χ. αιώνα, ανάφερε ήδη το Κράταιγο ως θεραπευτικό φυτό. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Ο Κράταιγος είναι ισχυρό καρδιοτονωτικό, που επιτρέπει τη αποκατάσταση της υπόστασης και της υπέρτασης, της ταχυκαρδίας και της αρρυθμίας. Ακόμα είναι σπασμολυτικός και καταπραυντικός, καθώς και πολύ αποτελεσματικός για τη καταπολέμηση της αυπνίας που οφείλεται σε νευρική υπερένταση, αφού ελαττώνει τις εξάψεις του νευρικού συστήματος καθώς και της στηθάγχης. Επιπλέον ο Κράταιγος προφυλάγει από την αρτηριοσκλήρωσης και έχει ευεργετική επίδραση πάνω στα αγγεία, ενώ…

  • Λεβάντα

    Οικογένεια: Χειλανθή Ιστορία: Στα αρχαία χρόνια, τη λεβάντα τη χρησιμοποιούσαν κυριώς σε εντριβές, στις περιπτώσεις δερματικών παθήσεων, ενώ οι Ρωμαίοι τη πρόσθεταν στο νερό του μπάνιου. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η Λεβάντα θεωρείται ένα από τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για εγκαύματα και τσιμπήματα. Έχει εξαιρετικά αντιμικροβιακή δράση, εξουδετερώνει το στρεπτόκοκκο και το πνευμονιόκοκκο ενώ είναι αποτελεσματική κατά της διφθερίτιδας και του τύφου. Η Λεβάντα είναι τονωτική και σπασμολυτική, τόσο με τη μυρωδιά της όσο και με εντριβή κατά του άταχτου βήχα, του άσθματος, του κοκίτη, της γρίπης, της λαρυγγίτιδας. Είναι ακόμα δυναμωτική, διουρητική και ηρεμιστική ή ελαφρά υπνωτική σε μεγαλύτερες δόσεις. Επιπλέον…

  • Μέντα

    Οικογένεια: Χειλανθή (Labiatae) Ιστορία: Η Μέντα χρησιμοποιούνταν από τους Αρχαίους Αιγύπτιους και τους Εβραίους. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Από τα συστατικά του αιθέριου έλαιου της μέντας της πιπερώδους, η μεντόλη είναι αρωματική και δροσιστική και η μεντόνη (που είναι κετόνη) είναι ακόμα πιο ισχυρή. Γενικά, η μέντα είναι σπασμολυτική, αντιφυσητική, χολαγωγή, τονωτική, διεγερτική και σε μεγάλη δόση, αφροδισιακή. Ακόμα η Μέντα η πιπερώδης είναι φυτό χωνευτικό, τονώνει τη παραγωγή της χολής και τη λειτουργία του συκωτιού, θεωρείται φυτό κατά της ασφυξίας και χρησιμοποιείται κατά του κατάρρου και της μητραλγίας, κατά της δυσμηνόρροιας και κατά των σκουληκιών και ακόμη κατά της γρίπης και…

  • Τίλιο ή Φλαμούρι

    Οικογένεια: Τιλιίδες Ιστορία: Η φλαμουριά ή φιλύρα είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται μια νύμφη με το όνομα Φιλύρα, η οποία αφού απήχθηκε από τον Κρόνο, γέννησε τον κένταυρο Χείρωνα. Η Φιλύρα, όταν πικραμένη ζήτησε από τους θεούς να μην την αφήσουν θνητή, αυτοί τη μεταμόρφωσαν στο δένδρο φιλύρα (φλαμουριά). Θεραπευτικές Ιδιότητες: Σε εσωτερική χρήση χρησιμοποιείται το αφέψημα ή το έγχυμα των φύλλων και των ανθέων της φλαμουριάς, καθώς και των καρπών της. Είναι αντιβηχικό, σπασμολυτικό, εφιδρωτικό, καταπραυντικό σε ημικρανίες, νευρικούς εμετούς, νευρασθένειες, υστερίες και ως ελαφρά υπνωτικό. Είναι χολαγωγικό και κατά της ισχυαλγίας, της αρτηριοσκλήρωσης και…

  • Ύσσωπος

    Οικογένεια: Χειλανθή Ιστορία: Το φυτό ήταν γνωστό στους αρχαίους και ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε με επιτυχία κατά των βρογχικών παθήσεων. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Τονωτικός, χωνευτικός, αντιφυσητικός, στυπτικός και εμμηναγωγός, ο Ύσωπος είναι ακόμα χρήσιμος σε πάρα πολλές περιπτώσεις ώς διεγερτικός, αντιβηχικός, αποχρεμπτικός, στομαχικός, ανθελμινθικός, εφιδρωτικός και θεραπευτικός των πληγών. Ακόμα είναι κατά της δυσπεψίας και του άσθατος, κατά του βραχνιάσματος, της έμφραξης των εντέρων, των χολολίθων και των λίθων των νεφρών, καθώς και κατά του ίκτερου. Βάση Γνώσης: Σωστή Χρήση των Βοτάνων

  • Φασκόμηλο

    Οικογένεια: Χειλανθή Ιστορία: Χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έδιναν στις γυναίκες να πίνουν φασκόμηλο, για να τις κάνουν γόνιμες. Οι Άραβες έλεγαν τη χαρακτηριστική φράση: Πως μπορεία ο άνθρωπος να πεθάνει, όταν έχει στο κήπο του φασκόμηλο; Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η πιο χαρακτηριστική ιδιότητα του φασκόμηλου είναι ότι παρεμποδίζει την εφίδρωση. Η δράση αυτή αρχίζει 2 ώρες μετά τη πρόσληψη του αψεφήματος και μπορεί να κρατήσει για πολλές ώρες. Επιπλέον, σταματά τη παραγωγή γάλακτος, είναι αντιφυσητικό, σπασμολυτικό, τονωτικό, αντιδιαρροικό και έχει οιστρογόνο επίδραση. Ως στυπτικό, διεγερτικό και τονωτικό, είναι ίσως το καλύτερο από όλα τα άλλα…